Vanmiddag, 4 mei 2025 kreeg de dodenherdenking op de Canadese begraafplaats een heel bijzonder karakter. 1000 jongeren uit Canada bezochten Bergen op Zoom voor herdenking van de inmiddels 80 jaar geleden einde van de tweede wereldoorlog. Voor elke grafsteen stonden ze, en legden een tulp als eerbewijs op dat graf. Een graf waarin vaak een militair begraven ligt van dezelfde leeftijd als hij of zij die er voor stond. Middels het programma Faces to Graves hebben zij vele van de slachtoffers weer een gezicht kunnen geven, en hun graven geadopteerd. Vele bezoekers uit de omgeving waren geroerd omdat ze deze band tussen de Canadese jongeren en de begravenen ook voelden. Kleinkinderen van zij die nooit voorouder zouden worden. Uw verslaggever realiseert zich op zo’n moment zeer wel dat hij iemand ‘van na de oorlog’ is, en hoopt dat dat voor al die jongeren ook zo mag blijven.
In korte toespraken in het Engels, Frans en Nederlands door Canadese en Bergse jongeren werd herinnerd aan de gebeurtenissen van toen, en dat het zelfde thans nog steeds gebeurt in Europa, op 2000 km hier vandaan strijden thans Oekrainers voor hun vrijheid en zelfstandigheid. De jongeren werd daarmee het besef bijgebracht dat vrede kostbaar is, en niet vanzelfsprekend.
Het bezoek van de jongeren is onderdeel van een reis die zij in verschillende groepen maken naar verschillende plekken in In Frankrijk, België en Nederland waar het Canadese leger in 1944 zich een weg baande. Maar ook recreatieve bestemmingen zaten in dat programma. (zie ook BNdeStem)
Jongens met dezelfde toekomstdromen als wij. Van de ene op de andere dag komen ze vanuit de schoolbanken met een wapen in de hand in een vreemd land terecht.
Nadat de gebruikelijke herdenkingsdienst in de Gertrudiskerk om 19.00 werd aansluitend om acht uur de herdenking met twee minuten stilte gehouden. Vanwege de grote aantallen Canadese jongeren werd deze net als in vroeger jaren op de markt gehouden. De catafalk was net als destijds pal voor het stadhuis geplaatst. Nu de terrassen gewoon nog stonden uitgestald, was de nog beschikbare ruimte te klein voor het grote aantal bezoekers. Na het spelen van het Nederlandse en Canadese volksliederen deed gebabbel van de verder weg staande bezoekers en op de gewoon doordraaiende terrassen afbreuk aan de anders eerbiedige stilte. Dat was zeker jammer en weinig respectvol. Dan voortaan toch maar het Thaliaplein.
