Er staat een paard in de tuin ….

Wie indertijd heeft deelgenomen aan de stadsexcursie naar het pand Hoogstraat 15 dat toen in restauratie was weet dit vast nog wel. Voor andere lezers van deze site is dit trouwens evenmin nieuws. Het verslag van die stadsexcursie vertelt onder de titel ‘Een paardenstal aan de Hoogstraat’ meteen waar het om gaat. Je verwacht immers in een achtertuin van een huis in de binnenstad zomaar geen paardenstal.

De achtergrond maakt onmiskenbaar duidelijk dat het hier om de tuin van Hoogstraat 15 gaat. Maar wie is dat jongetje? WBA SHHI203

Toch is die stal er nog steeds. En wat meer is: op de beeldbank van het Westbrabants Archief ontdekte uw verslaggever een foto met het bewijs dat die stal ook daadwerkelijk werd gebruikt. De foto toont weliswaar slechts een pony, maar het bewijs is er! Laat er geen twijfel over bestaan dat de toenmalige eigenares De Ram in de pre-motorische tijd beschikte over een eigen koets met ja, natuurlijk, paarden.
Nu er een paardje in de tuin achter het huis is ontdekt, rijst natuurlijk de vraag wie er op dat paardje zit? De naam van het kind kan het moment waarop de opname werd gemaakt, nader preciseren. Dus doet uw best! Nenvenstaande foto vergroot ziet u door er op te klikken of op de website van het Westbrabants Archief

Reacties

En dan komt er een reactie binnen. Vanwege trubbels met het reactieformulier loopt deze vertraging op. Maar John Roovers weet wel het antwoord:
‘De afgebeelde jongen is Charles Camp, geboren 25 maart 1879. Hij was een zoon van Nicolaas Henri Anne Camp en Anetta Carolina Maria Constantia de Ram’.
En wat meer is, John geeft ook een link aan naar de digitale stamboom van de families Asselbergs en Daverveldt waarin Charles is opgenomen.. U vindt hem onder deze verwijzing  De stamboom vermeldt dat hij niet oud werd; slechts 39 jaar was hem vergund. Op dit stamboompagina vinden we warempel dezelfde foto, maar waarschijnlijk van een andere afdruk; de beschadigingen ontbreken.
Op de foto lijkt het ventje ongeveer een jaar of vijf á zes (toch?) en zit al als een volleerd ruiter. Lang genoeg ten minste voor het maken van de foto. De foto zou dus gemaakt kunnen zijn in 1884.
Dat John Roovers aardig op de hoogte is, komt omdat hij tezamen met Gijs Asselbergs veel energie steekt in genealogisch speurwerk. Het onderzoek naar de families Asselbergs en Daverveldt vormt slechts één van de gezamenlijke projecten.

Nog een reactie: Dank zij een tip van Gijs Asselbergs blijkt dat uw verslaggever kennelijk niet goed heeft gekeken; op de WBA beeldbank staat gewoon vermeld wie het jongetje is. Er was dus helemaal geen vraag op te lossen. Nou ja, het was toch leuk….

 

 

Vergelijkbare berichten

  • Een avontuurlijke klim

    Alleen nog tot eind oktober kunt u in Den Bosch de St Jan beklimmen. En de Bruegheltentoonstelling is ook niet te versmaden.

  • Hofzaallezing 2024-3

    Het Geopark gebied blijkt bezaaid met vroegere verdronken dorpen. Daarbij zijn nog niet eens andere plekken als kloosters en buurtschappen geteld.

  • Vrijwilligersdag 2022

    Op 17 september 2022 bood de Geschiedkundige Kring haar vrijwilligers het traditionele jaarlijkse uitstapje aan. Nadat corona roet in het eten gooide, kon het nu (voorzichtig) weer. De ontvangst vond plaats in de Lambertuskerk te Wouw, waar men aan twee interessante excursies kon deelnemen

  • Logendag

    De Bergse School voor Geschiedenis is een begrip in de stad; zij deelt deze eer met gelijksoortige initiatieven in andere steden. Jaarlijks komen deze scholen bijeen om ervaringen uit te wisselen en elkaar te verrijken. Dir verslag werd ingezonden door de voorzitter van de Bergse School, Jan Hopstaken.

  • Bourgondische hofcultuur in BoZ

    Marion Boers maakte korte metten met de zogenaamde bourgondische maaltijden die enige tijd populair waren. Het voedsel werd daar op een jolige manier aangeboden op houten planken uitgestald op volle tafels, en bestek ontbrak sowieso. Eten met je handen en zo was dus ‘bourgondisch’. ‘Integendeel’, vertelde Boers, ‘maaltijden in die tijd waren aan vele regels gebonden’. Bart van Loo bracht het boek ‘Bourgondiers’ uit, dat een duidelijk beeld schetst van de expansie die de Bourgondische hertogen realiseerden en daarmee hun hofrituelen verder verspreidden.