Na fopkan nu ook fopglas

Enkele fopglazen in het nationaal glasmuseum

Het fenomeen fopkan is in Bergen op Zoom met de middeleeuwse pottenbakkerij wel bekend. Zo’n kan bevat technische grapjes waardoor je niet op een gebruikelijke wijze de inhoud kan uitschenken of drinken.
In Leerdam heeft het glasmuseum nu een glasverzameling met soortgelijke grapjes. Men noemt ze daar schertsglazen. Het is net zo leuk als de fopkan. Behalve dat de inhoud op onverwachte wijze zo’n glas verlaat, zijn er ook exemplaren die wat indiscrete geluiden kunnen produceren. Volop plezier op een boertig feestje, dunkt me.
Kijkt u voor meer informatie op deze pagina  Glas als ijsbreker. De tentoonstelling loopt van 1 april tot 1 november 2022.
U kunt voor een eerste kennismaking ook eens kijken op de NOS website, waar een verslaggever enkele glazen uitprobeert, en prompt een nat pak oploopt. En bekijkt u daar vooral het filmpje.

Vergelijkbare berichten

  • Belgische vluchtelingen en Joodse pianiste

    Veel activiteiten in en om het Markiezenhof haken tijdens de Maand van de Geschiedenis in op het landelijke thema ‘grenzen’. Lees hier meer over een boeiende filmdocumentaire over een miljoen Belgische vluchtelingen in 1914 en een lezing over een Joodse pianiste die het concentratiekamp overleefde.

  • Uitgave boek over Joris van Spilbergen

    Deze zomer (2015) was het exact 400 jaar geleden dat Joris van Spilbergen de Spaanse Zuidzee Armada een gevoelige nederlaag toebracht. Later in dienst bij het machtige handelshuis van Balthasar de Moucheron maakt hij o.a. in 1601 een reis naar Ceylon en Java. Na thuiskomst verhuist hij naar Bergen op Zoom. Over deze relatief onbekende plaatsgenoot schreef Jan de Lint een boek wat 10 dec. gepresenteerd zal worden.

  • Bourgondische hofcultuur in BoZ

    Marion Boers maakte korte metten met de zogenaamde bourgondische maaltijden die enige tijd populair waren. Het voedsel werd daar op een jolige manier aangeboden op houten planken uitgestald op volle tafels, en bestek ontbrak sowieso. Eten met je handen en zo was dus ‘bourgondisch’. ‘Integendeel’, vertelde Boers, ‘maaltijden in die tijd waren aan vele regels gebonden’. Bart van Loo bracht het boek ‘Bourgondiers’ uit, dat een duidelijk beeld schetst van de expansie die de Bourgondische hertogen realiseerden en daarmee hun hofrituelen verder verspreidden.