Detail van een kaart uit 1592 van Ortelius toont de gevolgen van het niet dichten van een doorgebroken dijk ‘om een haventje uit te schuren’. Vele dorpen zijn samen met de (toen) derde stad van Zeeland ten onder gegaan.

Blijkens een bericht op Nos.nl is Reimerswaal nu aangewezen als rijksmonument. Dat betekent voor schatgravers dat het afgelopen is in dat gebied. Het gegraaf naar potten, pannen en ander materiaal is door deze nieuwe status verboden. En dat lijkt hard nodig, als het al geen mosterd na de maaltijd is. Het bericht bij de NOS bevat een foto van een zolderkamer met een hele verzameling opgegraven stukken aardewerk. Die dus voor archeologen niet meer beschikbaar zijn, en als informatie-object nutteloos. De vindplaats is immers niet meer officieel te bepalen.
Ook omroep Zeeland besteedde aandacht aan deze nieuwe ontwikkeling. Dat interview vind u op YouTube.
In het gebied liggen overigens nog meer verdronken plaatsen, waarvan een aantal wordt herinnerd middels straatnamen op de Bergse Plaat. De watersnoodramp van 5 november 1530 heeft uiteindelijk ook de scheepvaart naar Bergen op Zoom nadelig beinvloed. De Honte (Westerschelde) werd nu bevaarbaar, waardoor Antwerpen langs een andere vaarroute bereikbaar werd. Daarnaast betekende het verlies van het gebied aan de ‘overkant van de rivier’ het verlies van veel handelswaar (meekrap) op de Bergse jaarmarkten.Leest u andere artikelen op deze website er maar eens op na.
Ook interssant is een artikeltje in de Waterschans van (jawel!) 1968. Daarin wordt het belang voor officiele opgravingen (en dus noodzaak om verstoring door amateurs te voorkomen) nog eens duidelijk uitgelegd.

Uw reactie?