Monumentendag voor jeugdige volwassenen

Een dilemma, daarin verkeerde uw verslaggever na zondag 10 juni 2018. Enerzijds was het (een van de) absolute hoogtepunt(en) van de viering van het jubileumjaar van de Kring, anderzijds ging het om een evenement dat een beetje verborgen bestaan leidt en dat ook zo wil houden.

Een zitting van de Vierschaar waarin het publiek luidruchtig meeleeft

Al twintig jaar organiseert de stichting Jeugdmonumentendag een levende geschiedenisles voor de leerlingen van groep 6 van de basisschool, waarbij ze worden teruggeworpen in de middeleeuwen. Ze maken met de kleding die ze aan krijgen gewoon deel uit van de voorstelling, of zo u wilt, de geschiedenisles.  Een les die blijft hangen, want thuis vertellen ze er zodanig enthousiast over dat hun ouders en grootouders nieuwsgierig worden naar wat de kinderen met hun schoolklas hebben meegemaakt. Maar vergeefs, Jeugdmonumentendag draagt zijn naam niet voor niks. Het blijft dus bij de verhalen van de kinderen. En je moet er bij geweest zijn om te snappen waar ze het over hebben. Om het geheimzinnige sfeertje te behouden worden er bovendien geen foto’s gemaakt die naar buiten kunnen lekken. Zo moeten (groot-)ouders het doen met de verhalen van hun (klein-)kinderen.

Middeleeuwse muziek begeleidt markies en markiezin bij hun dans in een van de kamers in het Markiezenhof

Unieke gelegenheid
Het is dan ook heel bijzonder dat de Geschiedkundige Kring de  stichting Jeugdmonumentendag heeft kunnen verleiden tot deze absoluut eenmalige gebeurtenis. Ouderen mochten meekijken met wat de stichting in die twintig jaar heeft opgebouwd. Nou ja, een stukje dan. Want hoe zeer de bezoekers ook onder de indruk waren, de échte Jeugdmonumentendag zou de volgende dag maar liefst achttien (18!) verschillende locaties tellen. Samen vormen ze een nagenoeg compleet beeld van het middeleeuwse leven in de stad. Allemaal in het décor van onze prachtige historische stad Bergen op Zoom.
Deze zondag waren er minder locaties te bezoeken, maar meer dan genoeg om te ontdekken waar die kinderen het nu eigenlijk altijd over hadden. Er was keuze uit elementen als een middeleeuwse bakker, een lakenwever, de stadsschutterij, een potmaker, het pesthuis, een processie in de Gertrudiskerk, een rechtszitting van de Vierschaar in het stadhuis, een dans met de markies en markiezin, de Lievevrouwepoort die niet voor niks Gevangenpoort wordt genoemd, en natuurlijk de middeleeuwse markt op de binnenplaats van het Markiezenhof. De stadsreuzen liepen ook door het centrum. Belangstellenden konden drie locaties bezoeken, en moesten daarom toch een (soms moeilijke) keuze maken.

De lakenwever vraagt de aanwezigen welk ingrediënt voor de wolbereiding hij nu toont

Bergs geheim
Het enthousiasme van de bezoekers straalde van de gezichten. Eindelijk zagen ze nu eens een stukje van de een van de best bewaarde geheimen van Bergen op Zoom. Dank zij de meer dan 250 vrijwilligers die dit evenement ieder jaar weer mogelijk maken. Vrijwilligers die voor een deel alweer stammen uit de eerste generaties schooljeugd die de jeugdmonumentendag bezochten, en bij wie sindsdien de geschiedenis van de stad onderhuids is gekropen.
Dát is misschien wel het échte Bergs geheim, want waar andere steden pogingen hebben gedaan dit concept te kopiëren, hebben ze dat stuk voor stuk op de klippen zien lopen. Hetgeen betreurenswaardig is voor de jeugd in zo’n stad. Met een traditie van twintig jaren hoeven we hier in Bergen op Zoom niet direct voor te vrezen.

Nou symbolisch dan: ook deze stichting kan best wat ondersteuning gebruiken. De bedelares op de markt was er klaar voor

Geen foto’s
Ofschoon de diverse regiokranten meenden een ferm aantal foto’s van het evenement te moeten publiceren doet deze redactie het toch anders. Juist het geheim van de Jeugdmonumentendag maakt tot wat het is: een spannende geschiedenisles voor de jeugd, waar ze thuis over kunnen vertellen. De Geschiedkundige Kring respecteert deze keuze van de stichting en plaatst daarom slechts een enkel plaatje ter ondersteuning van het verhaal. Opdat de traditie voortleve, voor onze jeugd en hún geschiedenis.
Wel zijn er nu behalve kinderen ook volwassenen die u over deze unieke jeugdmonumentendag kunne vertellen. Uw eigen fantasie moet de rest doen..

Vergelijkbare berichten

  • De Schutterskraag uit Zevenbergen

    Een sieraad wat inmiddels al vele tongen heeft losgemaakt en alom bewondering trekt is de zilveren schutterskraag van het Sint Jorisgilde in Zevenbergen. Ofschoon het ook werd besproken in hofzaallezing 2 van 2017 verdient dit pronkstuk een apart artikel.

  • Oud voorzitter Ad van den Bulck overleden

    Op 28 oktober 2014 kwam het trieste bericht, dat onze oud-voorzitter, Ad van den Bulck, na een kort ziekbed is overleden. Wij verliezen in hem een gedreven mens met een warm hart voor de geschiedenis van Bergen op Zoom, waar hij veel van zijn energie in stak. Zijn stimulerende kracht zal ons nog lang bij blijven.

  • Geschiedenisquiz 2017 was pittig

    Dat viel niet mee! Zet alle namen van de bastions maar eens op de kaart, en wat weet u van de geschiedenis van het Moller lyceum? Deze en vele andere vragen deden een aanslag op de parate kennis van de deelnemers.

  • LUCHT & STANK in de Oudheid

    Tip van de redactie: in het Markiezenhof is momenteel de tentoonstelling Hoge Luchten, schatten uit het Rijks te zien. In het kielzog van deze expositie worden twee interessante lezingen gehouden.

  • Hofzaallezingen over geopark schelde delta

    Vanaf dinsdag 5 maart start weer een cyclus van 3 Hofzaallezingen in het Markiezenhof. De cyclus staat dit jaar in het teken van het Geopark Schelde Delta.

  • Henri Mastboomlezing: Zes eeuwen zilver

    Zelfs met de vloed aan publicaties die over de geschiedenis van Bergen op Zoom is verschenen, blijkt er toch een lacune. Die wordt nu hersteld. Een werkgroep is doende de geschiedenis van de edelsmeden in het Bergse op de kaart te zetten. Met alles wat je er bij kunt wensen. Waar Marco Vermunt in de eerste hofzaallezing van dit jaar constateert dat er geen hiaat in de geschiedschrijving van deze streek is, komt Cees Vanwesenbeeck in een Henri Mastboomlezing op 17 maart 2016 tot een andere conclusie.

Eén reactie

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *