Opsporing verzocht

Het artikel uit 1886

In het boek Beschrijving van Bergen op Zoom van GCA Juten uit 1924 (zie de rubriek uitgaven) maakt de schrijver in het hoofdstuk over Wouw melding van het feit dat één van houten beelden, die behoorden tot de beroemde koorbanken uit de St Bernaardsabdij, verkocht zou zijn. In het Tijdschrift voor Noordbrabantsche geschiedenis uit 1886 wordt dit feit eveneens vermeld. Wellicht omdat er geen plaats was voor dit beeld is het volgens dit artikel omstreeks die tijd (ergens tussen 1827 en 1886) verkocht aan een beeldhouwer Antheunis in Bergen op Zoom. Deze heeft er kennelijk een profijtelijke handel uit gemaakt, want hij verkocht gipsen afgietsels voor maar liefst 100 gulden; werkelijk een kapitaal in die dagen: een timmerman verdiende toen nog geen 1,50 per dag.

Het verkochte beeld (klik erop voor een vergroting)

Juten schrijft in 1924 eenvoudigweg dat het beeld ‘verdwenen’ is. Wanneer, hoe, waarom, blijkt niet uit zijn publicatie. Dat geeft natuurlijk te denken. Immers, als afgietsels al een dergelijke waarde hebben, dan is het origineel eens temeer de (materiële) moeite waard om te behouden. De beeldhouwer heeft er biedingen van kunstkenners op gehad.
De kunstzinnige waarde staat sowieso buiten kijf; gaat u de andere beelden maar eens in de kerk van Wouw bekijken! Van dit (twintigste) beeld is thans helaas slechts een tekening beschikbaar. In die tijd was fotografie nog niet mogelijk of bereikbaar voor dit tijdschrift.
Vanwege deze ‘vermissing’ wordt thans uw medewerking gevraagd:
* Herkent u dit beeld?
* Betreft dat een houten of gipsen beeld?
* Weet u waar dat beeld zich thans bevindt?
* Kent u andere afbeeldingen dan deze; zo ja, waar?
Uw informatie aan de redactie zal vertrouwelijk worden behandeld 😉

Historie
De beelden uit de (vroegere) koorbanken hebben trouwens een hele geschiedenis achter de rug. In het boek Koorbanken in Nederland van fotograaf Martien Coppens uit 1943 staat deze beschreven. In Taxandria van 1924 vindt u nog veel meer details, maar jammer genoeg geen foto’s.
In deze beide publicaties ontbreekt uiteraard de ramp die de kerk en al hetgeen daarin was, op 27 oktober 1944 trof. De terugtrekkende Duitse troepen bliezen de middeleeuwse toren op, die in zijn val ook het kerkschip grotendeels vernielde. Op 29 oktober werd de ruïne bovendien in brand geschoten, waardoor hetgeen er nog restte, zeker verloren was. Gelukkig waren de losse elementen in de koorbanken, de meeste beelden, bijtijds in veiligheid gebracht. Die staan thans gerestaureerd en wel in het priesterkoor, maar jammer genoeg zonder de verloren gegane koorbanken.

 

Vergelijkbare berichten

  • Kanonnen op de Waterschans teruggeplaatst

    Wanneer de laatste kanonnen van de Waterschans verdwenen zijn, is niet precies bekend. Wel dat dit minstens 150 jaar geleden is, toen Bergen op Zoom zijn vestingfunctie verloor. Nu zijn er twee weer terug. Niet als bewapening van een versterking, maar als sierstuk op het gerestaureerde monument.

  • Film over Vrederust nogmaals te zien

    Wegens doorslaand succes is er nogmaals een vertoning op 8 en 9 november in Cinema-actueel én nog eens op zondag 16 november om 14.00 uur

  • Waterschans 2023-II

    De Waterschans van juni is uit. In dit bericht leest u welke onderwerpen de redactie voor deze editie voorzien heeft.

  • 1944 Tholen geïnundeerd

    Een artikel over de Duitse inundatie in 1944 en de gevolgen voor inwoners en het eiland, in digitale printbare vorm

  • Mooij weer SIEB

    SIEB is er in geslaagd een mooi stukje industrieel erfgoed te behouden. Wat meer is: Verborgen kunst wordt hiermee zichtbaar gemaakt voor iedereen. Bezoekers van Kees de Mooij Fiets en Fitness kunnen het gerestaureerde kunstwerk uit het gesloopte GEB trafohuis in het voormalige Liga-gebouw bewonderen.

  • Een zaal vol vrienden

    Vrienden van Anton en andere belangstellenden kregen in een boeiend programma twee presentaties voorgeschoteld. Centraal stond het verzet van Anton van Duinkerken tegen het opkomend nationaal socialisme. Zijn Ballade van den katholiek (1935) en zijn ondubbelzinnige mening over Hitler (1940) waren aanleiding voor internering in het gijzelaarskamp St Michielsgestel van 4 mei tot 29 december 1942. Een tweede lezing sloot hier op aan en maakte duidelijk dat ook wij voor keuzen worden gesteld.